Black and White

Энийг дээр үед биччихээд гаргах үгүйгээ мэдэхгүй нилээн болсын. Санааг нь хаана ч билээ нэг блог дээр юм уншиж байгаад орж ирсэн юм.

Германд ирээд нэг их удаагүй байсан үе. Жил л болж байсан байх. Тэр үед 2 ортой оюутны байранд аз болж ганцаараа байсан юм. Их сургуулийн хичээл аль хэдийн эхэлсэн тул энэ семестэр ганцаараа амьдрах нь гээд дотроо баяртай. Жирэмсэн байсан болохоор дараагийн семестрээс хувийн байр хөлсөлж эсвэл оюутны байранд гэр бүлтэй оюутнуудад зориулсан байр авахаар найз залуутайгаа ярьсан байлаа. Тэгсэн харин нэг өдөр байр хариуцсан хүн орж ирээд нэг хожимдож ирсэн монгол оюутан маргаашнаас энд орно гэв. Дотроо жоохон дургүй байсан ч за одоо яахав монгол юм чинь ядаж хааяа чалчиж байхад зүгээр гэж бодлоо. Тэр өдрөө өрөөгөө янзалж урдын байгаа байдалд нь оруулан голд нь 2 хувцасны шүүгээг нэгийг нь цааш нь нөгөөг нь нааш нь харуулан тавьж өрөөгөө 2 хуваав. Мэдээж би хуучин суугчын хувьд цонхон талын хэсгийг авлаа.

Маргааш нь хичээлээсээ ирэх алдад нөгөө монгол охин нүүж ирэв. Мэнд мэдэлцээд хаанаас ирсэн, яагаад оройтож ирсэн энэ тэр хэмээн ярилцаж, бага зэрэг танилцлаа. Хөдөөнөөс ирсэн охин гэнэ. За тэр ч яахав. Гэхдээ яагаад ч юм бүү мэд миний хувьд анхны сэтгэгдэл их сонин охин байж магадгүй сэтгэгдэл төрсөн юм.

Тэгээд мэдээж нэг жил болсон оюутан хүн юу эс байхав дээ. Зурагт, хөгжим, ус буцалгагч, кофе машин, бүхэл бүтэн тавиур дүүрэн СД-ний цуглуулга гээд л...  Тэгээд би нээг их сайн хүн болоод л чи миний ус буцалгагч, сав суулга аяга тавагнаас хэрэглэж болноо. Анх ирсэн хүн юмгүй хэцүү байдын гэсэн чинь их гайхсан байртай над руу харснаа их сонин байдлаар " энэ юмнууд чинийх байсан юм уу? Би энэ байрных л юм байх гэж бодсон ш тээ. Би одоо тэгээд хаашаа юм бүгдийг нь өөрөө худалдаж авах хэрэг үү?" гэлээ. Тэгэхээр нь "би тиймээ энэ оюутны байрнуудад тавилганаас өөр юм байдаггүй ш тээ. Чи унтах ор дэрний хэрэглэлгүй бол доор байрны даргаас зээлж авч болдог юм. Эсвэл одоо дэлгүүрүүд онгорхой байгаа дээр гарч ор дэрний хэрэглэл авах хэрэгтэй" ... энэ тэр гээд л жаал юм хум тайлбарлаж өглөө.

Маргааш орой нь би зурагт үзээд сууж байсын... Тэгснээ нөгөөх чинь надад "хөөе чи наад зурагт хөгжим энэ тэрээ дундаа тавьчих" хэмээн нэлээн шаардангуй маягтай хэлэв. Би гайхаад "дунд тавьчихаар хувцасны шүүгээ байгаа болохоор үзэхэд хэцүү болчино л доо, чи зүгээр тв үзмээр байвал ийшээ орж ирээд үзэж болно ш тээ. Хөгжим ч гэсэн сонсож болно." гэлээ. Тэгсэн чинь наадах чинь дундынх юм байгаа биз дээ би ч гэсэн үзэж сонсох адил эрхтэй биз дээ гэнэ. Тэгэхээр нь "үгүй ээ энэ миний юм л даа. би өөрөө мөнгөөрөө авсын. Урд нь хэлсэн ш тээ. Энэ байранд тавилганаас өөр юм байхгүй... бла бла... гэхдээ чамд юм хэрэг болвол надаас асуугаад авч байж болноо" гэлээ. Тэгтэл гэнэт " Надыг наашаа ирэхэд манай ах эгч энэ тэр монголчуудтай битгий ярьж, найзалж нөхөрлөж бай. Их онцгүй муу хүмүүс байдаг. Гай болно гэсэн. Тиймээс би монголчуудад дургүй." гэж авдын. Би гайхаад "чи монгол биз дээ?" гэсэн тийн гэнэ. Тэгээд аан л гэлээ. Түүний хамгийн түрүүнд таалагдаагүй зүйл бол хүний нүүр эгцэлж хараад юм ярьж хэлж, эсвэл мэндэлж чадахгүй дандаа доошоо юм уу өөр тийшээ харж ярьдаг байв. Яагаад ч манай ээж тийм хүмүүсийг сүү долооцон гөлөг шиг гээд дургүй байдаг. Би ч бас их дургүй юм. Хулгай хийж, худлаа ярьсан хүмүүс л тэгдэг байх...

Тэрнээс хойш овоо нам болсон. Бид 2 нэг их ярьдаггүй бөгөөд ярихаар яриа таарахгүй. Би хамтран амьдрагчтайгаа муудалцахгүйн тулд аль болох дуугай өнгөрдөг байв.

Гэтэл хэд хоногоос байранд амьдардаг монгол оюутнууд хүүе чиний хажууд орсон охинтой таарсан ... жоохон ёоёо-той юу үгүй юү хэмээн янз бүрийн "элдэв жижиг сажиг" хов жив сонсогдох боллоо.  Сүүлдээ байрны хүүхдүүд "танай нөгөөх чинь..." гэдэг нэр өглөө. Явж явж нөгөө миний хамтран амьдрагч чинь миний "үр хүүхэд" шиг "манай" нэр авдаг байгаа даа.

Манай байр цөөнгүй монгол оюутантай гэж урд дурдсан. Тэрний хирээр манайхаар монгол оюутнуудын хөл тасардаггүй байв. Манай найз залуугийн найз, танил энэ тэр гээд л эрэгтэй хүмүүс бас цөөнгүй орж ирнэ. Нөгөө "хамтран амьдрагч" маань үүдэн хэсэгт орны хөлөө яг үүд рүү харуулан тавьсан бөгөөд хөхний даруулга, бандага энэ тэрээ угаагаад орныхоо хөл дээр тохчихно. Хүн орж ирэхэд хамгийн түрүүн хөний даруулга бандага угтана даа. Орж ирсэн хүмүүс өнгөрөхдөө том хараад л өнгөрнө. Хүүхнүүд ч гайхаж энэ юмтай юмуу хаашаа юм өнгөө алдсан дотуур хувцсаа хүнд гайхуулж байгаа юм шиг ... хэмээнэ...

Нэг өдөр найз залуутайгаа юм худалдаж авах гээд ойрхон супермарктын гадаа дөхөж иртэл юм худалдаж авдаг түрдэг тэрэгнүүдийн хажууд мань хүн зогсож байна.Эндхийн тэрэгнүүдийг дээр үед 1 ДМ, одоо бол 1 евроны зоосон мөнгө хийж цоожноос нь салгаж авдын. Тэгээд л 1 ДМ-гүй тэгээд зогсож байгаа юм байх гэж бодоод очоод яасан задгай мөнгөгүй байгаа юм уу гэсэн чинь, гүй энэ муу тэрэг тавигддаггүй гэчихсэн дугуй руу өшиглөөд зогсож байсан гэж байгаа юм. ккк

Яваандаа би ч хурдан өөр байр олж гарахыг бодох болов. Тэгсэн дээрээс хойш надыг хичээлд явсан хойгуур тэр эрт ирээд миний юмнуудыг онгичиж үздэг юм шиг сэтгэгдэл төрөх болов. Би өөрийн гэсэн эмх замбараатай, хаана юуг яаж тавьснаа сайн мэддэг байв. Одоо бол хүүхэд мүүхэд гээд тэр бараг байхгүй болсоон... ккк

Тэгээд миний бичиг баримт байдаг хавтасан доторх юмнууд энд тэнд нь нугаларсан, зөв хаагагүй гээд л... Сд-үүд байр нь солигдсон байх гээд л... тоочиж барахгүй. Тэгээд баримтгүй болохоор нэг их юм хэлдэггүй байлаа. Тэгсэн нэг удаа хичээлээсээ иртэл өрөөний хаалга дотроосоо түгжээтэй бөгөөд хаалганд нь түлхүүр зоогоод орхисоноос гаднаасаа онгойдоггүй. Тогшлоо таг, дахин нилээн чанга тогшлоо шир шир гэх чимээ сонсогдоод нилээн удаж байж цаанаас тог тог хэмээн хүн явж ирэх чимээ сонсогдон удалгүй хаалга тайлав. Би мэдээж чи яагаад хаалгаа түгжсийн гэсэн худлаа нүдээ нухалж би харин унтаад гэнээ... Тэгэхээр дээрээс хойш хураасан "хамаг юм" дэлбэрч " чи юу гээд худлаа яриад байгаа юм бэ. Сая чи цаанаас миний талаас наашаа ирсэн ш тээ чиний хөлийн чимээг сонссон. Урд нь ч гэсэн өдөр бүр миний юмнууд онгичсон, энд тэнд оруулж тавьсан байдаг. Чи яагаад хулгайч нохой шиг хүн байхгүй хойгуур ингэдийн... надыг байхад асууж болно ш тээ. Чи надыг тэнэг гэж бодоо юу ... Хэрэв энэ байдал сайжрахгүй бол байрны даргад хэлнэ "энэ тэр гээд л авч өгсөн гэж байгаа юм...

Түүнээс хойш бид 2 бүүр ярихаа байсан. Би ч байр хайхаа түргэвчилж удалгүй нэг байр ч олов. Мэдээж тэр дороо нүүгээд явж, орчихож болохгүй болохоор нэг хэсэгтээ тэндээ байв.

Тэгсэн нэг өдөр манай байрны нэг хүүхэн орж ирээд хоол хийх гэсэн юу ч билээ мартчихаж байдаггүй чамд байна уу гэв. Надад байгаагүй учир нөгөө хүүхэн бид 2  нөгөө "хамтран амьдрагч"д байгаа эсэхийг асуутал байгаа гээд хувцасны шүүгээгээ онгойлгоод гаргаж өгөв. Тэрнийг хувцасны шүүгээгээ онгойлгоход нөгөө хүүхэн бид 2 бараг савж унах дөхсөн. Би түүнийг жоохон заваандуу гэж мэднэ л дээ. Гэхдээ тийм аймаар гэж төсөөлөөгүй. Түүний шүүгээнд юу байгааг ч би тэгж харж байгаагүй. Хувцасны шүүгээндээ хувцас урд нь наранцэцгийн тос гурил , гутал ууттай төмс, сонгино , хажуугийн шүүгээгээ онгойлгосон ном дэвтэр хайруулын таваг, талх масло гээд л бүгд цуг ... Энэ нь мөн л энэ нь байрныхны нэг хэсэгтээ яриа болж билээ.

Тэгээд ч удалгүй би өөр байранд нүүж орсон юм. Тэр үед бараг л өдөр болгон л нэг юм болдог байсан. Ихэнхийг нь мартжээ. Үлдсэн нь энэ байна. кк Нэг иймэрхүү "сонин" хамтран амьдрагчтай богино хугацаанд амьдарч үзсэн юм байна.